Hoe breien clubs het nog rond in de toekomst?
Door Johan Verweij
Vanaf 2020 zijn de OZB-tarieven voor sportclubs (en dus organisaties zonder winstoogmerk!) al een groot punt van discussie voor mij. Wel of niet terecht. De gemeente en overheid pakken landelijk namelijk niet door.
Veel sportclubs hebben een eigen kantine, clubhuis, kleedkamers, velden met ledverlichting, scorebord, tribune (wat allemaal tegen de huidige norm gebouwd moet worden). Tel dat allemaal bij elkaar op en dan praten we over zomaar 2 miljoen euro aan waarde. Daarnaast is verduurzaming voor veel sportclubs noodzakelijk. Dat zijn hele grote investeringen en kosten 2 x geld.
Ja, u leest het goed. Over bijvoorbeeld de tribune en verduurzaming zoals ledverlichting betalen clubs achteraf heel veel belasting via de WOZ. Iets wat clubs vooraf vaak niet weten. Later meer hierover.
Daarnaast kun je de noodzakelijke investeringen van gebouwen aan niemand verkopen op gepachte grond, maar de waarde wordt wel zo bepaald.
Een rekenvoorbeeld (en ter vergelijking)
Voorbeeld (onterechte) OZB-tarieven:
De OZB-tariefheffing over privé onroerend goed is 0,118500 %. Dat is 1185 euro per miljoen aan waarden.
Voor sportclubs zonder winstoogmerk is het onroerendgoedbelastingtarief anders opgebouwd en wel:
eigenaar 0,3251%
gebruiker 0,2482%
Totaal 0,5733%
Dat is 5733 euro per 1 miljoen waarde. 5733 per miljoen is – bij een WOZ-waarde van 2 miljoen – 11.500 euro WOZ-afdracht per jaar!!
Andere kosten
En daar blijft het niet bij. Daarnaast nog rioolrechten van minimaal 1500 euro per jaar. Binnenkort dus weer een kwartje betalen voor een toiletbezoek? U begrijpt nu waarom.
Tarieven voor pacht en of gebruik van de velden zijn gemiddeld 30.000 euro en is al een aparte nota. Dus 45.000 vaste lasten per jaar richting gemeente (landelijk) is de optelsom. Het wrange is misschien wel dat het voor de gemeente ook geen verdienmodel is.
KNVB met een tussentijdse verhoging van de tarieven in 2023 van 10% in 1 jaar wat bij elkaar 25.000 euro is. Dan praten we al over 70.000 euro aan vaste kosten bij de 2 partijen die bewegen promoten.
Dan is de contributie van 450 leden van een voetbalclub dus al opgesoupeerd. En dan moeten alle variabele kosten van ongeveer 150.000 euro, die een club gemiddeld heeft, nog betaald worden.
Gas, licht, water, trainers, staf, verzekeringen, beveiliging, abonnementskosten, kleding, reiskosten, materialen, enz. Elke club heeft vrijwel hetzelfde rijtje. Als lid weet je nu dus waarvoor je contributie moet betalen.
Investeren in verduurzaming
Energielasten zijn pas beheersbaar geworden als er flink geïnvesteerd wordt in verduurzaming. Dat spreekt de reserves aan of is de aanzet voor (on)verantwoord lenen. Wat iedereen dan weer niet – en vooral vooraf – beseft, is dat je ook voor die investeringen weer jarenlang (achteraf) WOZ betaald. Totdat die investering weer is afgeschreven. Dus 20 jaar lang 0,6% van je investering.
Voor de lichtmasten met ledverlichting op een sportpark betaal je, naast de aanschafkosten, dus ook nog eens 17.500 euro aan WOZ-belasting. Net zolang tot deze na 20 jaar weer zijn afgeschreven. Ziet u het licht nog?
Clubs kunnen niet zonder sponsoring & kantine-inkomsten
Sponsorinkomsten en een eigen kantine, die geëxploiteerd moet worden voor extra hoge inkomsten, zijn dus wel noodzakelijk. Sponsors betalen meer wanneer een club meer te bieden heeft. Businessclubs/ sponsors houden dus de clubs in stand en zorgen ervoor dat de jeugd mag en kan sporten. Dus hulde aan de sponsors!
Om hoge kantine-inkomsten te genereren, moet je een kantine runnen als een horecabedrijf. En dat staat eigenlijk haaks op waar sporten voor bedoeld is met de sociale functie die er ook bij komt. De vrijwilligers om een kantine te runnen zijn dus noodzakelijk, maar dan wel met de benodigde vergunningen.
Langere openingstijden van kantines zijn dus nodig, maar geeft bij veel clubs weer problemen om hiervoor de vrijwilligers te vinden. En geschikte vrijwilligers, die verantwoording durven nemen bij clubs op alle posities, die worden sowieso zeldzaam. Elke club komt ze inmiddels tekort. Vooral een penningmeester, die de kas beheert zonder kopzorgen.
Daarnaast zie je eigenlijk bij elke club dat de balans leden en complexcapaciteit niet in balans zijn. Er zijn maar weinige gemeentes die werken met een langetermijnplanning met clubs/ capaciteit. Hierdoor is een ledenstop bij clubs is al snel een no-go.
Conclusie is dat de overheid en de KNVB heel erg het sporten en bewegen promoten, maar voor hen is het wel uurtje-factuurtje. Bedrijven doen het gelukkig nog uit maatschappelijk belang.
Alleen de sterksten blijven over of…?
